overdenkingen


Het feest van nivelleren is het feest van jaloezie en onverdraagzaamheid. Verval is het toetje van het feestmaal.
----------------------------------------------------------------------------

Ik speel wel eens met de gedachte om dit land te verlaten. Voorgoed. Er is geen schijn van twijfel, geen flintertje aarzeling, eens komt de dag. Het is alleen nog een kwestie van waarheen, de tijd die de  zoektocht naar de bestemming duurt.  Het moet een plek zijn met een schrijversbron,  waar een verhaal opborrelt, ontspringt uit een schijnbaar niets en druppel na druppel als een keten van kleine parels een prachtige collier van zinnen vormt. Zo’n plek die je niet moet zoeken, maar die er is als je er bent, en het lijkt of je nooit bent weggeweest. Zo’n plek waar geen vragen zijn omdat het antwoord er niet toe doet



≈--------------------------------≈≈≈----------------------------------------≈


 “ Soms, nadat ik zwaar getafeld heb, denk ik wel eens dat wij de laatste generatie zijn die staande op de schouders van reuzen kijken naar de toekomst.

De onderwijsvernieuwers hebben, met toestemming van regering en overheid, de kennis uit de scholen en opleidingsinstituten verbannen. Kennis ons aangereikt door reuzen. Pythagoras, Archimedes, Plato, Augustinus, Kafka, Shakespeare, zijn onze tijd- en landgenoten. Zij zijn daarbij als intelligente reizigers, die in een gunstige positie hun waarnemingen hebben opgetekend, bedenkingen hebben geuit en geschriften hebben geschreven. Dit alles op een terrein dat buiten het bereik van gewone stervelingen ligt. Hierdoor hebben zij –om het zo te zeggen- met onze ogen gekeken, met onze hersenen gedacht en met onze handen geschreven. Zaken die we zelf niet konden zien, bedenken en schrijven zij kwamen hiermee tot gevolgtrekkingen die tot op vandaag de dag, in onze eigen levensomstandigheden relevant zijn. De komende generatie moet zich tevreden stellen met de schouders van dwergen, kabouters en andere frodo’s zoals google, bing, youtube en facebook.”


≈-----------------------------------------≈≈≈----------------------------------------------≈


Tranen


In mijn herte tors ik de beeltenissen,
Beeltenissen  in kleur of in zwert en wit
Van twinkelvliegskes in april, van oma die veur het venster zit
 
In mijn herte draag ik de beeltenissen
beeltenissen van al t’vergane
van t’goed en kwaad van t’lief en leed, voor elke beeltenisse welt een trane
 
 In mijn herte bewaar ik de tonen
Tonen Van kinderliekes, volk en t’land
Van opera’s en weemoed, Tonen in’t herte gebrandt.
 
In mijn herte zuchten de tonen
Van t’gesjirp , t’gewemel  in het graan
Van t’ kwinkelieren van de vogels, Voor elke tone blinkt een traan
 
In mijn herte zitten de verhalen
Verhalen in ’t klein en groot
Van proza, tonele en gedicht, Van liefde, t’leven en de dood
 
In mijn herte doemen de verhalen
Verhalen met afgunst en liefde belaan
Van goden, armoe en ontij, Voor elke verhaal glimt er een traan.
 
De beeltenissen,tonen en verhalen
’t en is geen juk, ’t en is geen grief
‘t zijn allen dauwblanke droppels tranen, En elken droppel heb ik lief.
 

≈------------------------------------------------------------------≈≈≈---------------------------------------------------------------------≈

Uit armoede is nog nooit welvaart geboren.